Os detractores deste proceso pensan que é preciso ir cara atrás na historia para coñecer como se foron xestando estas ideas. Primeiro cómpre lembrar as primeiras negociacións feitas polo Fondo Monetario Internacional (FMI), o Banco Mundial, o European Round Table (grupo industrial composto, entre outros, por Inditex, Telefónica, Renault, Deutsche Bank, Fiat, Volvo, Standard Oil, Shell ou Nestlé) e a Comisión Europea, con vistas a desenvolver o proxecto dun novo Ensino Superior Europeo. Como proba deste acordo apareceu, en 1989, o primeiro informe sobre educación, elaborado pola European Round Table, no que se asume que a educación e a formación son investimentos de interese vital para as empresas. Xa nesta altura o sector industrial lamentaba a súa pouca influencia nos sistemas educativos, e que a colectividade docente ignorase as súas necesidades e o contexto económico. Mais que un informe, este documento consensuado tiña unha serie de recomendacións e obxectivos que os gobernos deberían incorporar ás súas políticas.

“Fomos ficando sos, o mar  o barco e máis nós”.

 Intentamos cambiar a metodoloxía pola tecnoloxía, xa o dicía  Manuel Antonio

<object width=”425″ height=”344″><param name=”movie”

value=”http://www.youtube.com/v/WnevALyCTSY&hl=es&fs=1″></param><param name=”allowFullScreen” value=”true”></param><param name=”allowscriptaccess” value=”always”></param><embed src=”http://www.youtube.com/v/WnevALyCTSY&hl=es&fs=1” type=”application/x-shockwave-flash” allowscriptaccess=”always” allowfullscreen=”true” width=”425″ height=”344″></embed></object>